Sound of Laos : Road trip หนองเขียว เมืองงอย

ออกไปจากกรอบเดิม ๆ กับการเที่ยวแบบโนแพลน มีแต่ตัวและตั๋วเครื่องบิน จุดหมายตลอดการเดินทางคือการไปหาเอาข้างหน้า ซึ่งนำพาเราให้ไปพบกับหนองเขียวและเมืองงอย ปลายทางที่ทั้งสุข สนุก ประทับใจ มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่นี่ …

MZT_0508

ถ้าเพื่อนๆ มีแพลนมาเที่ยวหลวงพระบางแบบวันเหลือ ๆ เราอยากแนะนำหนองเขียวและเมืองงอย เมืองที่แสนสงบเรียบง่าย ท่ามกลางบรรยากาศป่าเขาและสายน้ำอู ที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนในแถบลาวเหนือมายาวนาน ด้วยการที่เรามากัน 4-5 คน การเช่ารถขับคือคำตอบที่ใช่ อยากแวะตรงไหนก็แวะ ไม่มีกำหนดตายตัว จุดหมายของเราเปลี่ยนแปลงไปทุกวัน ผ่านไป 4 ชั่วโมง เราก็เดินทางมาถึงหนองเขียวแบบชิลๆ

หลวงพระบาง_180301_0063

การเช่ารถที่หลวงพระบางจะมีให้เช่าแต่รถกระบะเท่านั้น เพราะถนนหนทางไม่ดี เช่าเลือกใช้ของ Avis เพราะน่าเชื่อถือดี ราคาก็น่าคบเพียงวันละ 55$ เท่านั้น หารกันไม่แพงเลย หรือใครอยากจะลุยแบบมันส์ ๆ นั่งรถสาธารณะ ก็ให้ไปหารถที่สถานีขนส่งสายเหนือ ตั้งอยู่หลังสนามบินหลวงพระบาง สำหรับตารางการไปหนองเขียวคือ 9.00น. / 11.30น. / 13.30น. ใช้เวลาเดินทาง 4 ชั่วโมงเท่ากัน ราคาต่อเที่ยวประมาณ 40.000 กีบ

MZT_0423

MZT_0450

เราเดินทางกันในช่วงหน้าฝน ความเขียวชุ่มฉ่ำของวิวสองข้างทางยังคงเป็นอาหารตาให้เราเสมอ วิถีชีวิตบนสายน้ำอู รวมทั้งบทสนทนาของพวกเราบนรถที่ออกรสออกชาติกันอย่างสนุกสนาน นี่แหละฟีลการเดินทางแบบโร้ดทริปที่เราไม่อยากให้มันจบลงแม้สักวินาทีเดียว

พอขาทั้ง 8 ก้าวลงจากรถ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการหาที่พัก เพราะเราไม่ได้วางแผนอะไรมาทั้งนั้น สุดท้ายเรามาได้ที่พักชื่อ Nam Ou River Lodge ติดริมแม่น้ำอูเลย วิวดีโคตร ๆ

MZT_0425

ที่เจ๋งคือราคาโคตรถูก ห้องสำหรับ 2 คน คืนละ 400 บาทเอง หารแล้วตกคนละ 200 บาท/คืน บ้าไปแล้ว แถมอยู่ใกล้ตลาดอีกด้วย ตอนเช้าสามารถเดินออกไปเที่ยวได้เลย แต่ไม่มีแอร์และอาหารเช้านะ สำหรับเราสบาย ๆ อยู่แล้ว อากาศดีเปิดพัดลมก็เอาอยู่

MZT_0428

MZT_0463

พอเก็บของ นั่งพักจนหายเหนื่อย เราก็พร้อมออกไปเดินลุยถ่ายรูปตอนเย็น ๆ ทำความรู้จักเมืองนี้ให้มากขึ้น

MZT_0460

MZT_0477

MZT_0479

หนองเขียว_180301_0051

ที่หนองเขียว ไม่เพียงแต่ธรรมชาติที่บริสุทธิ์เท่านั้น ผู้คนก็เฉกเช่นเดียวกัน เราสัมผัสได้จากรอยยิ้มและแววตาอันอ่อนโยน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเรากำลังตกหลุมรักเมืองนี้เข้าให้แล้ว

หนองเขียว_180301_0034

 

อาหารการกินที่นี่ก็มีไม่กี่ร้าน ส่วนใหญ่เป็นพวกข้าวกับเส้น ไม่ต่างจากบ้านเรามากนัก รสชาติถือว่าโอเคเลย ผู้คนก็พูดภาษาคล้ายคลึงกัน การสื่อสารจึงไม่เป็นอุปสรรคแม้แต่น้อย

MZT_0505

มื้อขยี้ตาพร้อมบิดขี้เกียจ สองเท้าก้าวไปยังระเบียงห้อง แล้วเราก็ได้แต่ยืนเหม่อมองวิวตรงหน้าของเช้าวันที่สอง กลุ่มทะเลหมอกค่อย ๆ แทรกเข้าช่องเขา คลาเคล้ากับสายน้ำและวิถีคนเรือที่กำลังมุ่งไป ความสุขเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ เพียงเท่านี้เอง

MZT_0506

พอตั้งสติได้ พวกเราก็ออกไปเดินเที่ยวหาของกินที่ตลาด และเมื่อเดินไปถึง สิ่งที่เห็นคือเราเซอร์ไพรส์มาก ไม่รู้ผู้คนแห่แหนมาจากไหน เพราะเมื่อวานเงียบมาก แทบไม่มีคนเลย ถามไปถามมาเราก็มารู้ว่ามันเป็นวันของ Walking Street ถนนคนเดิน พ่อค้าแม่ค้าเอาของมาขายจากต่างเมืองบ้าง คนเมืองอื่น ๆ ก็แวะมาเที่ยวบ้าง ที่น่าแปลกคือที่นี่มีแต่ฝรั่ง คนไทยหายากมาก แต่ก็ดี เราชอบบบ

MZT_0513

MZT_0517

MZT_0525

MZT_0540

ทุกสิ่งทุกอย่างในหนองเขียวยังคงความเรียบง่าย ไม่หวือหวา ปรับตัวบ้างตามความเหมาะสม บางครั้งความมีเสน่ห์คือการไม่ต้องก้าวกระโดดไปไหนไกล ความค่อยเป็นค่อยไปนี่แหละ ที่เอาเราอยู่หมัด

MZT_0555

MZT_0559

MZT_0570

MZT_0569

MZT_0567

MZT_0574

หลังจากเดินเล่นซึมซับบันทึกเรื่องราวหนองเขียวจนพอจะสนิทชิดเชื้อกัน ช่วงสายเราก็ได้เวลาเริ่มภารกิจเดินป่าไต่ความสูงขึ้นไปชมทิวทัศน์ความยิ่งใหญ่ของเมืองน่ารัก ๆ แห่งนี้

MZT_0576

วิวผาแดง พวกเราเสิชในกูเกิ้ลดูว่าเมืองนี้มีอะไรน่าเที่ยวบ้าง ซึ่งผาแดงคือแลนมาร์กสำคัญที่เราเห็นในรูปแล้วอ้าปากค้างกันเลยทีเดียว ของแบบนี้ต้องพิสูจน์ จุดเดินขึ้นก็หาไม่ยาก ถามชาวบ้านได้เลยรู้จักทุกคน

เดินขึ้นมาหน่อยเราจะเจอบ้านของชาวบ้าน เป็นจุดนั่งพักและจุดเก็บเงิน ไม่แพง 20,000 กีบ ถือว่ากระจายรายได้ให้คนท้องถิ่น ที่น่ารักและเป็นมิตรกับเราเหลือเกิน

MZT_0582

MZT_0599

ระยะทางในการเดินขึ้นผาแดงเราไม่แน่ใจ แต่เราใช้เวลาประมาณชั่วโมงนิด ๆ ก็เดินขึ้นไปถึงยอด ทางไม่ยากมาก แต่ก็ไม่ง่าย เพราะเต็มไปด้วยดินและโคลน เพราะเป็นหน้าฝน ที่สำคัญเราทั้ง 4 ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาเดินขึ้นเขา มันก็จะทุลักทุเลหน่อย ๆ

MZT_0591

MZT_0597
วิวระหว่างทาง
MZT_0610
จุดชมวิวบนยอด

และต่อไปนี้คือวิวของยอดบนสุด บอกเลยว่าระยะการเดินกับการได้เห็นวิวแบบนี้ มันโคตรคุ้ม คือมันสวยแบบตายไปเลย สวยชิบหายยยยย มันเขียวไปหมด เราได้เห็นความยิ่งใหญ่ของขุนเขา สายน้ำที่ไหลตัดผ่านหมู่บ้าน ทุกอย่างมันกลมกลืนกลมกล่อม พวกเราแทบไม่อยากละสายตา ไม่อยากแม้แต่จะกลับลงไป อยากใช้เวลาขณะนั้นให้นานที่สุด เป็นไปได้จะเอาเต๊นท์มากางนอนข้างบนซะเลย

MZT_0621

หนองเขียว_180301_0096

MZT_0639

MZT_0649

 

หนองเขียว_180301_0078

ไม่คิดเลยว่าการเดินทางที่ไร้แบบแผน จะนำพาพวกเรามาเจอกับความห้ศจรรย์แบบนี้ เราขอบคุณตัวเอง ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่ตัดสินใจเดินร่วมทางกัน เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดครั้งนึงของเราเลย มันดีมาก ที่ได้มานั่งฟังเสียงลม ฟังเสียงต้นไม้ และเสียงของอิสรภาพที่อยู่รอบตัว แต่เสียงที่ไพเราะที่สุดเห็นจะเป็นเสียงของเพื่อน ๆ เสียงของคนที่ชอบอะไรเหมือนกัน และคงจะชอบมันไปอีกนาน …

MZT_0618

หนองเขียว_180301_0085

เมื่อพายุฝนกำลังคืบคลาน พวกเราจึงจำต้องจากลาผาแดง เราเดินลงมาอย่างมีความสุข เพราะการเดินทางในครั้งนี้เรามาแบบไร้ความคาดหวัง สิ่งที่ได้ประสบพบพานล้วนคือกำไรทั้งนั้น

MZT_0655

จากการที่พวกพวกเราได้พูดคุยกับชาวบ้านก็ได้ทราบว่าหนองเขียวแห่งนี้แท้จริงคือเมืองงอยใหม่ ส่วนเมืองงอยเก่าต้องนั่งเรือผ่านลำน้ำอูเข้าไปอีกเกือบ 2 ชั่วโมง เป็นเมืองงอยแท้ดั้งเดิม มีแต่ฝรั่งติสต์ ๆ ไปอยู่ ทุกอย่างยังดิบและโคตรสงบ เราได้ยินดังนั้นจึงจัดการเหมาเรือไปในเย็นวันนั้นเลย พร้อมเพื่อนเราอีกคนที่ตามมาสมทบได้ทันเวลาพอดี ส่วนเรือก็ติดต่อผ่านที่พัก Nam Ou River Lodge เลยจ้ะ

MZT_0664

MZT_0696

พวกเรานั่งเรือไปพร้อมกับความตื่นเต้นครั้งใหม่ ตื้นเต้นที่ไม่ได้วางแผนล่วงหน้า ตื่นเต้นที่ไม่รู้ว่าหนทางเบื้องหน้าจะเป็นยังไง พอ ๆ กับตื่นเต้นที่ได้เห็นแสงสุดท้ายของวันบนเรือลำนี้ พร้อมกับเสียงของสายน้ำอู ความเย็นฉ่ำของน้ำก็กระทบกับผิวกาย ทุกคนต่างยิ้มแต่ไม่พูดกัน สายตาของเรามองฟ้ามองภูเขาจนกระทั่งความมืดเริ่มเข้ามาทดแทน …

เรามาถึงเมืองงอยก็ทุ่มกว่าแล้ว ทุกอย่างเงียบและสงบมาก พอติดต่อหาที่พักได้เรียบร้อยก็หาข้าวกิน จากนั้นร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรง ก็ค่อย ๆ สงบลงเพื่อเช้าวันใหม่ที่รอเราอยู่ …

MZT_0704

ที่พักของเราชื่อว่า Rainbow Guesthouse เป็นห้องพัดลมราคาโคตรถูก เพียงห้องละ 60,000 กีบ

MZT_0706

ตื่นเช้ามา เราก็ไม่รอช้ารีบออกไปเดินถ่ายรูปเก็บบรรยากาศของเมืองงอย ที่เมื่อคืนแทบมองไม่เห็นอะไร แต่พอได้เห็นในยามสว่างก็เข้าใจได้เลยว่าทำไม่ใครต่อใครต่างถึงยกให้ที่นี่เหมาะกับการมาพักผ่อนและตัดขาดจากโลกภายนอก คือมันทั้งเงียบสงบ อยู่ในทำเลที่ตั้งสวยงาม เหมือนเป็นเมืองลับแล คนที่หนองเขียวอยู่กับแบบเรียบง่ายแค่ไหน เมืองงอยนั้นเรียบง่ายกว่า

MZT_0715

MZT_0711

MZT_0723

เมืองงอยทำให้เราหลุดเข้าในอีกโลกนึง ชาวบ้านน่ารักเป็นมิตร บ้านทุกหลังส่วนมากสร้างด้วยไม้ทั้งหมด ถึงแม้จะมีบาร์อยู่บ้าง แต่นักท่องเที่ยวที่มาเขาก็ไม่ได้ส่งเสียงดังอะไร บางคนทิ้งความสุขสบายมาอยู่ที่นี่เป็นเดือน ๆ ก็มี หรือบางครั้งมนุษย์ก็ยังโหยหาความเรียบง่ายที่พวกเขาเคยปฏิเสธเมื่อครั้งยังไม่ตกผลึกทางประสบการณ์ เราตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าเรายังต้องการอะไรมากกว่านี้อีก ?

MZT_0726

MZT_0729

MZT_0730

MZT_0736

MZT_0725

 

หนองเขียว_180301_0106

น่าเสียดายที่เรามีเวลาเพียงคืนเดียวกับเมืองงอยแห่งนี้ ช่วงสายพวกเราจำเป็นต้องลาจากเพื่อกลับหนองเขียว แล้วมุ่งหน้ากลับไปเที่ยวหลวงพระบาง เป็นอีกวันที่ต้องเดินทางไกล แม้ว่าเราจะยังไม่สนิทกับเมืองงอยดี แต่ก็เหมือนได้มาทำความรู้จักเพื่อนใหม่ แล้วก่อนจากเราก็บอกกับเขาว่า โชคดี แล้วเจอกันใหม่นะ …

MZT_0758

MZT_0782

MZT_0794

MZT_0803

MZT_0823

MZT_0813

โบกมือลาเมืองงอยว่าใจหายแล้ว พอต้องมาจากหนองเขียวด้วยใจยิ่งหายกว่า นี่จะเป็นภาพและเสียงของความทรงจำที่เราจะไม่ลืม ขณะอยู่หลังพวงมาลัยรถ เรายังคงเงี่ยหูฟังความงดงามที่เกิดขึ้น เสียงของเพื่อน ๆ เหมือนมีระฆังแห่งความสุขก้องอยู่ในลำคอ เราได้ยินก็อดยิ้มไม่ได้ตลอดทาง …

MZT_0828

แล้วเจอกันใหม่ในรีวิว หลวงพระบาง เด้ออออออออ !!

หลวงพระบาง_180301_0077

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s